MEVLÂNA BAHÇESİNDEN SEÇMELER (Parça, Bütünün Habercisidir)

NA\'T (Güzeller Güzeline güzelleme)

Ey Allah\'ın Resulü! Ey Habib-i Kibriya! Ey âlemin gözünün nuru! Ey nebilerin imamı! Her iki cihanda lütuf ve cömertlik kaynağı olan dört yâr, Ebu Bekir, Ömer, Osman, Ali, dostun­dur.

Ya Resulallah! Senin güzellik bağının bir köşesinde, nat söy­leyen bir bülbülüm. Şah-ı risalet olan zatının hüküm ve ferma­nını iştiyak ve itaat ile beklemekteyim.

Ey Allah\'ın Peygamberi! Merhamet kıl! Mollanın yüzü, gece gündüz mübarek ayağının tozudur.

Ey Ahmed, Mahmud, Ebü\'l-Kasım, Muhammed Mustafa!.


                     NAMAZIN HAKİKATİ

Müezzin her gün beş defa “Namaza gel, Cenab-ı Hakka ni­yaz eyle.” diye davet eder.

Hz. Peygamber, “Rükû ve secde, Hak kapısında vücut halka­sını vurmaktır.” buyurmuştur.

Her kim o kapının halkasını vurursa, onun için bir devlet ve saadet baş gösterir.

Ey delikanlı, o yüksek yola ilerlemek ümidiyle mihrap önündeki mum gibi ayakta durarak daima namaz kıl.

Ey imam, tekbirin manası, “ İlâhî, biz senin huzurunda kur­ban olduk!” demektir.

Kurban kestiğin vakit “Allahü ekber.” dersin. Öldürülmeye lâyık olan nefsin kesilmesi sırasında da öyle ediyorsun.

Namaz kılanın cismi İsmail, ruhu da Hz. Halil ibrahim gibi­dir.
Ruh \"Allahüekber \" Demekle; namazda yarı boğazlanmış, sonra da şehvetlerden, haramlardan arzusu kesilerek ölmüş ve kurtulmuş olur.

Namaz kılan bir cemaat, İlâhî huzurda gözyaşı dökerek du­rur.
Bu duruş; Kıyamet\'te kabirlerinden doğruca kalkan insan­ların Allah\'ın huzurunda saf bağlamalarını andırır.

Namazdakiler; Kıyamet Gününde Hak huzurunda saflar teşkil ederek hesap vermeye ve kurtuluş dilemeye gelirler.

Namazdakiler; Hak huzurunda gözyaşı dökerek, Kıyamet Gününde kabirden kalkıp mahşer yerinde dikilir gibi dururlar.

Allah sana soracak ki: “Sana verdiğim süre içinde ne yaptın ve şimdi bana ne getirdin? Ömrünü neyle tükettin, gıdadan hâ­sıl olan kuvvetini ne işte harcadın?”

Böylece, dertli haber ve soruların yüz binlercesi, Rabbimiz-den gelecektir.

Ayakta iken böyle hitaplar işiten, utandığından iki kat olup rükûa varır.

“Rükûdan başını kaldır. Cenab-ı Hakkın sorularına cevap ver.” diye ferman gelir.

İşi ham ve ameli tamam olmayan o namaz kılan kişi, rükûdan başını kaldırır, fakat utancından tekrar yüzü üstüne kapa­nır, secde eder.

Cenab-ı Hak, ona tekrar buyurur ki: “Başını kaldır ve açıkla ki yaptığını senden birer birer ve inceden inceye soracağım!”

Cenab-ı Hakkın bu heybetli hitabı, namaz kılanın ruhuna te­sir eder, dolayısıyla da ayakta duracak kuvveti kalmaz.

O ağır yükün şiddetiyle oturur. Cenab-ı Hak ona, “Hâlini açıklamak için söz söyle.” buyurur.

Namazdaki adam selâm verirken sağ tarafına, peygamberler ve büyük zatlar tarafına yüzünü çevirir.

Der ki: “Ey manevî sultanlar! Şefaat edin ki bu günahkârın ayağı da kilimi de çamura batmıştır!”

Nebiler derler ki: “Çare günü gitti. Çare orada, yani dünyada idi. Şimdi o çare aleti kayboldu.”

Yüzünü sol tarafa, hısım akrabası tarafına çevirir. Onlar da derler ki:

\"Efendi, Allah\'a söyle; biz kim oluyoruz ki?. Bizden elini çek ve ve ümidini kes.\"

O zavallı adam, ümidini herkesten kesince iki elini birden duaya kaldırır,

\"Allah\'ım! Herkesten ümidim kesildi. Evvel de sensin, son­suz ahir de sensin.\" der.

Namazda bu hoş işaretleri gör ki onların Kıyamet\'te yaşana­cağına yakin peyda edesin.

Namaz yumurtasından piliç çıkar. Tazimsiz ve tertipsiz kuş gibi, başını koyup kaldırma!

Yanuonu, yarım yamalak bir düzenle kılma. Namazın, mü­minin miracı olduğunu hatırla ve kıldığın namazda bu sırrı bul­maya çalış.

Kâinatın göğsünden sadır olmuş (Güzeller Güzelinden) işit ki “Kalp huzuruyla kılınmayan namaz, tamam değildir.” buyur­muştur.

Ey Gönül! Kinden ve kirden temizlen, ondan sonra \"Elham­dülillah.\" oku ve tembellik etme, çevik ol.

Herkes bir türlü taat ten zevk alır ki ondan bir müddetçik bi­le uzak kalmaya sabredemez.

Halka yol gösteren âlimlerin namazı, beş vakittir. Fakat âşık­lar, devamlı namaz içindedir.

İlâhî aşkın mahmurluğu içinde bulunan başlar, ne beş vakit­le yetinir ve rahatlar, ne de yüz binle...

Namaz yumurtasından civciv çıkara gör! Tane toplayan kuş gibi, tazimsiz ve tadilsiz olarak başını yere koyup kaldırma!

Mevlâna\'ca namaz, onun dilinden şöyle açıklanır: “Sen karşımda olmadıkça, kıldığım namazı namaz saymam. Yalnız seninle beraber ayrılık acılarını gizlice konuşmak emeli, benim namazımın amacıdır.

“Yoksa yüzüm mihrapla, gönlüm pazarla meşgul olursa, bu hâlde kılınan namazı nasıl namaz sayarım?

“Gözümü açınca senin güzelliğinden başka bir şey göremem. Dudaklarımı açınca senin şarabından başka bir şey içemem.

“Yalnız senin sözün açılınca konuşabilirim. Sensiz başkala­rıyla konuşmak bana haramdır!”

                         ZEKÂTIN HAKİKATİ

O verdiğin zekât, senin kesen için bekçidir. O kıldığın na­maz da zekâtın çobanıdır.

Altının çoğalıp artması zekâtta, fuhuş ve kötülüklerden kur­tuluş da namazdadır.

Malın zekâtını çıkarıp ver; ki bahçıvan da asmanın fazlasını budayınca daha çok üzüm alır.

Senden ihsan ve zekât zuhuruna gelince, o el öbür tarafta bir hurma ağacı olur.

Vermekle, mal görünüşte telef olur, elden çıkarsa da verenin kalbinde ona karşılık yüz türlü hayat meydana gelir.

Bir güle karşılık bir gül bahçesi satın almak derecesinde bir alış verişi kim bulur?

Allah, bir tane karşılığı olarak yüzlerce ağaçlık, bir tohum bedeline de yüzlerce maden ihsan eder.

Allah aşkına, çabukça sat ve satın al. Bir damla ver, inci dolu bir derya elde et.

Mal ve altın, senin ruhuna yoldaş olamaz. Alfam ver de gö­züne görmek için bir sürme satın al.

“Kurtuluş Padişahı” Hz. Muhammed (s.a.v.), “Ey nimet sa­hipleri! Cömertlik, kazançtır.\" buyurmuştur.

Sadaka vermekle mal asla eksilmez. Hayırlar ve iyilikler, ha­kikatte Allah\'a güzel bir bağlantıdır.

Senin altının ve ipeğin, fakir sayesindedir. Ey görünüşte zengin ve manada fakir olan kimse! Manevî zengin olan fakire zekât ver.

Fakirlerin sesini dinle, ihtiyaçlarını anla ki hilekâr olan Şey­tan ve nefsin sesi, kulağına girmesin.

Zekâtın verilmemesi sebebiyle bulut gelmez, yağmur yağ­maz. Zina dolasıyla her yana veba düşer, hastalıklar görünür.

Güzeller Güzeli, “Sadaka, belânın kovulmasına sebeptir.” buyurmuştur. Ey yiğit! Hastalığını sadakayla tedavi et.

Ağzını kapa ve alfan dolu avucunu aç. Ceset hasisliğini bırak ve cömertliği seç. (Az söyle, fakat çok hayır yap.)

Bu cömertlik, Cennet servisinin bir dalıdır. O dalı bırakanın vah hâline!

Ey iyi yolu tutmuş olan kişi! Cömertlik dalı, seni çekerek yükseklere, kökünün olduğu yere, yani Cennet\'e götürür.

Allah rızası için ekmek verirsen sana da ekmek verirler. Allah rızası için can verirsen sana da can verirler.

Cömertlikten elinde mal kalmayacak olursa, Allah Tealâ seni nasıl ayak altında süründürür?

Eğer çınarın yapraklan kışın dökülürse, Cenab-ı Hak ona yapraksız yaşama hakkım ihsan eder.

                            ORUCUN HAKİKATİ

Bu namaz, oruç, hac ve cihat, inancını ispatlamak için şahit getirmektir.

Oruç açlığına sabret ve onu tutmakta ısrar ederek Allah\'ın vereceği manevî rızkı bekle.

Allah\'ın o manevî sofrası, oruç tutanlara mahsustur. Yoksa at sineği için yemek ile sacayağı eşittir; o, nereye olsa konar.

Oruç der ki: \"Helâlden sakınıp oruç tutanın harama bulaş­ması lâyık değildir.\"

Senin nefsin hurma yahut üzüm suyunun sarhoşu oldukça, ruhunun gayb salkımı görmeyeceğini bil.

Saman ve arpa yiyen, nefsine kurban olur. Allah\'ın nuruyla beslenenler (yaşayanlar) ise
Kur’ an olur.

Öküz ve eşeğe şekerin ne faydası var! Her canın ayrı bir gı­dası var.

İnsanın asıl gıdası, Allah\'ın nurudur. Bu sebeple hayvan gı­dası ona lâyık değildir.

Ancak gönül, dünyada bir illete düşmüş ve tabiatta yaşama­ya mecbur kalmış olduğu için, sürekli bu su ve çamur ürünün­den yemektedir.

Yüzü sararmış, ayağı titremekte, kalbi çarpmakta olan bu (oruçlu) insan için semadan gelen gıda nerede?

Semadaki o gıda, bir devletin seçkinleri demek olan velilerin gıdasıdır. O nimetleri yemek, boğaz ve alet vasıtasıyla olmaz.

Bir-iki gün bu dünyadaki yeme içmeyi bırakacak olursan, ağzını ölümsüzlük şarabına daldırırsın.

Bu yiyintileri azar azar terk et; çünkü bunlar, hür bir insanın değil, eşeklerin gıdasıdır.

O nur yemeğinden bir defacık yiyecek olursan, tandır ekme­ği üzerine toprak dökersin.

Maddî olanları terk et ki asıl olan gıdaya kabiliyet kazanasın ve nurani lokmayı yiyesin.

***          ***                                                                                 ***            ***

Peygamber Efendimiz (s.a.v.), \"Oruç, kalkandır.\" buyurmuş­tur. \"Bu hadis, orucun Allah ile başka şeyler arasında perde ol­duğunu açıklar.\" denilmiştir. Mevlâna, bu gerçeği şöyle açıklar: \"Oruç, ağzı bağlamaya karşı, gönül gözünün açılmasına ya­rar. Can gözünün açılması, bedenî güçleri etkisiz hâle getirmek­le mümkün olur.

Gönül gözü kör olanları hiçbir ibadet aydınlatamaz. Oysaki oruç, ibadetlerin en büyüğüdür, insanları miraca götüren buraktır.