Hayırişi için attığı her adımda Allah\'ın kendine sevap verdiğini bilir ve hayır yapmaya koşar:

    “Güneşin doğduğu her gün iki kişiyi adaletle barıştırırsan bu bir sadakadır. Birinin bineğine
binme­sine yardım etmeniz veya yükünü kaldırmanız sada­kadır. Güzel söz sadakadır. Namaza yürüdüğün her adım sadakadır. Yoldan rahatsız edici bir şeyi kaldır­man sadakadır.”
(Müttefakun aleyh).

        Müslümanın sosyal hayatta yaptığı hayırlı faa­liyetleriyle namaza gitmesi arasındaki kaynaşma ne muhteşemdir. Resulûllah (sav) bu dinin insanların faydası için, dünya ve ahiret menfaatini temin için geldiğini tasdik etmektedir. İslâm, sosyal hayat ile ma­nevi hayatın birbirinden ayrılmadığını tekid ederek bunları birbirine kaynaştırmıştır.
     Dinini anlamış ideal sağlıklı bir müslüman, yaptığı her işin ibadet olduğunu, Allah rızasını gözettiği müddetçe yaptığı her şeyin kulluk dairesine girdiğini bilir.

Böyle olunca da hayır kapılarının hepsi müslümana açıktır. Ne zaman isterse o zaman girer. Ve
Al­lah\'ın geniş rahmetini ve bol sevabım ister.

Cabir (ra)\'dan Resulûlîah (sav)^:in şöyle buyur­duğu nakledilmiştir: “Her iyilik sadakadır.” (Buhari).

Ebû Hüreyre (ra)\'dan da Neb\'i (sav)\'in şöyle bu­yurduğu rivayet edilmiştir:”Güzel söz sadakadır.” (Buharî).

      Allah, kendine teslim olmuş kuluna iyilik yapar­sa sevap verebileceği gibi,  kötülükten çekindiği za­man da iyilik yapmasa da sevap verir: Ebû Musa (ra) dan Nebi (sav)\'in şöyle buyurduğu nakledilir:
“Her müslümanın sadaka vermesi gerekir.”
- Bulamazsa ne yapar? denildi. Şöyle buyurdu:

“Eliyle çalışır, kendine fayda verir ve sadaka ve­rir.”

-  Buna gücü yetmezse ne yapar?  denildi. Bu sefer:

“Şiddetli ihtiyaç sahibine yardım eder,”  dedi.

-  Buna da gücü yetmezse ne yapar? denildiği zaman:

“İyiliği veya hayrı emreder” cevabını verdi.

- Buna da gücü yetmezse ne yapar? denildi. Bu­nun üzerine efendimiz:

“Şerri terkeder. Çünkü o da sadakadır” buyurdu. (Müttefakun aleyh).

Resulûllah (sav) hadis\'e, “Her müslümanın sa­daka vermesi gerekir,” diyerek başladı ve ondan son­ra da sadaka çeşitlerini saymaya başladı. Müslüma­nın gücü yetebilecek hayır ve iyilik çeşitlerini saydı. Demek ki müslümanın sadaka vermesi gerekli. Yani toplumda yapıcı bir unsur olarak çalışacak. Herhangi bir sebeple hayırlı bir iş yapamıyorsa hiç olmazsa eli­ni dilini fenalıktan men etmesi gerekir. Bu da sadaka­dır.
  Müslümanın aktif ve pasif durumlarının hepsi top­lumda hakim olan Hakka hizmete yöneliktir. Müslü­man:
“İnsanların dilinden ve elinden emin olduğu kimsedir.” (Buhari).

Hatta Resulûllah (sav) kendinden hayır bekleni­len ve şerrinden emin olunan kimseleri İslâm
toplu­mundaki müslümanların en hayırlıları saymıştır. İmam Ahmed\'ten rivayet edildiğine göre Nebi (sav) şöyle buyurur:

“Sizin en hayırlılarınızı ve şerlilerinizi haber ve­reyim mi?” Oradakiler sustular. Peygamberimiz (sav) üç defa tekrarladı. Bunun üzerine bir adam:

- Evet ya Resulûllah, dedi. Efendimiz şöyle bu­yurdu:

  “En hayırlınız kendinden hayır beklenen ve şer­rinden emin olunanızdır. En şerliniz ise kendinden hayır beklenen fakat, şerrinden emin olunmayanınızdır.

İdeal sağlıklı müslüman toplumuna hayırdan başka bir şey ver­mez. Buna gücü yetmiyorsa zararı dokunmaz. Kim­seyi rahatsız etmez. Samimi müslüman daima hayır işler ve şerden uzak durur. Çünkü hadisler bunu ge­rektirmektedir:
   “Müslümanların işiyle ilgilenmeyerek sabahlayan onlardan değildir.” (Hakim)

Müslümanların işiyle ilgilenmek, onlara menfaat kazandırıp, gelecek zararları defetmektir.
 İslâm top­lumunda fertlerin özelliği, kardeşlerine daima fayda sağlayıp çaba sarfetmek olmalıdır. Resulûllah (sav) şöyle buyuruyor: “Kul kardeşinin ihtiyacını gördükçe Allah’ da o kulun ihtiyacını görmekte devam eder.” (Taberanî).

     “ Müslüman müslümanın kardeşidir. Ona zulmet­mez ve ondan yardımını esirgemez. Kim bir kardeşi­nin ihtiyacını görürse Allah da onun ihtiyacını görür. Kim bir müslüman dan bir üzüntüyü giderirse Allah da ondan kıyamet gününde o günün şiddetini gide­rir. Kim bir müslümanın (ayıbını) örterse Allah da kıyamette onun (ayıplarını) örter.” (Müttefakun aleyh).

    “Kim bir müslümanın dünya üzüntülerinden bi­rini giderirse Allah da onun kıyamet günündeki üzün­tülerini giderir. Zor durumdaki birine kolaylık göste­rene Allah dünya ve ahirette kolaylık gösterir.” (Müs­lim).

     İslâm yardımlaşma ruhunu takviye ederek bir müslümanın diğer müslümanın ihtiyacını gidermek için yürümesini itikaftan daha hayırlı kılmıştır.” İbn-i Abbas, Nebi (sav)\'den şöyle buyurduğunu rivayet ediyor:

    “Kim kardeşinin bir ihtiyacını gidermek için yürürse bu onun için on senelik itikaftan daha hayırlıdır. Kim Allah için bir gün itikafa girse Allah onunla ateş arasına üç hendek koyar. Her hendeğin arası do­ğu ile batı arasındaki mesafeden daha uzaktır.” (Taberanî).

     Efendimiz, gücü yettiği halde insanların hizme­tine koşmayanları ellerindeki nimetlerin zevaliyle tehdit etmektedir: Resulûllah (sav) şöyle buyuruyor:
     “Allah\'ın kendine nimet verip nimetini tamamladığı kula insanlar muhtaç olur da o bundan sıkılırsa (zo­runa giderse) o nimeti yok olmaya maruz bıraktığı muhakkaktır.” (Taberani)

      Sahih hadislerin cennet ehli için çizdiği parlak tablolardan biri de yoldan gelip gecen
müslümanlara eziyet veren bir ağacı kestiği için cennette nimeti içinde yaşayan bir müslümanın tablosudur: Resulûl­lah  (sav)\'in bu hadisi şu şekildedir:
“Yol üzerinde müslümanları rahatsız eden bir ağacı kestiği için cennette  (nimetler içinde)  bulunan bir adam gördüm.” (Müslim).

        Müslümanlara fayda celbetmenin yollarından biriside onları rahatsız eden şeylerden kurtarmaktır. Müslümanlara zarar veren bir şeyi gideren, onlara ha­yır yapmış gibidir. Çünkü her ikisi de hayırdır. Ve her ;ikisi de Allah\'ın rıza ve sevabını kazanmaya sebeptir. Peygamber (sav)\'in öğüdü müslümanlara iki şekilde­dir:
     “Faydalı olmak ve zararı gidermek.”. Her ikisinde de toplumun faydası vardır. Her ikisiyle de toplumlar mesut olur ve insanların birbirine olan sevgi bağları kuvvet bulur.